En toch wordt altijd alles anders

Een nieuw jaar is weer begonnen. Het jaar 2016 is helemaal vanzelf overgegaan naar 2017. Ging het bij jou ook helemaal vanzelf? Wat waren of zijn jouw overpeinzingen? Hoe ben jij het nieuwe jaar in gegaan?

Het is soms bevreemdend wat een simpele datum met mij kan doen. Op dertig december ’s avonds wordt ik steevast overspoeld door Mevrouwtje Weemoed. Ze komt langzaam opzetten en vult dan mijn hele hebben en houden. Nee, ik ben niet echt verdrietig dan. Ik voel me onrustig in mijn emoties. Weemoed zweeft in mijn buik en hoofd, en ik word heen en weer geslingerd van verlangen naar afscheid, van melancholie naar trots. Lichtroze confetti dwarrelt in mijn lijf op een achtergrond van een donker oerwoud. Als ik goed kijk fonkelen er wat spaarzame glitters tussendoor. Op dertig december ligt namelijk het nieuwe jaar op de loer, eveneens mijn verjaardag (ik verjaar op oudjaarsdag), dus dubbel nieuw jaar voor mij. Het is dan altijd donker buiten en ik loop dwalend door mijn huis. Ik denk terug aan wat was. Reflectie. Hoe het was, met wie ik was, hoe alles ontstond en hoe ik er nu voor sta. Hoe dan ook vind ik altijd dat ik een bewogen jaar had. En voel ik me ook voldaan. Zo van: dat heb ik weer even mooi gefikst.

Heb jij al teruggekeken? Het is best wel fijn om te doen. Het is eigenlijk een beetje te vergelijken met goede voornemens, alleen dan via een terugblik. Je wordt eigenlijk met de neus op de feiten gedrukt, kijkt vanaf een hoger gezichtspunt naar je eigen leven en overdenkt het hoe en waarom. Vandaar uit ontstaat hoe dan ook – onbewust – een nieuwe of andere manier om verder te gaan. Nee, ik maak geen lijstjes met wat er goed ging en wat er beter kan. In mijn hoofd worden geen opsommingen gevormd en ik ‘ga er niet even goed voor zitten’. Het gaat juist helemaal vanzelf. En ook nu heb ik geen concrete antwoorden op wat ik dacht. Maar het was er wel. Een paar trefwoorden die ontstijgen uit mijn reflectie: een betere wereld, bewust zijn, kalmte en rust, buitenleven, kansen en mogelijkheden, onbekende bestemming, de kracht van samenzijn, mijn gevoel volgen, geluk zien, stilstaan, leven in plaats van geleefd worden, dingen doen omdat ik het wil en niet omdat men het van me verwacht.

Dus zoals je ziet verandert er niet zoveel in mijn leven 🙂

Alles blijft zoals het was. En toch wordt altijd alles anders.

Nu is het 2 januari 2017. Ik zit in mijn woonkamer en luister naar Eusa van Yann Tiersen. Deze muziek roept het weemoedige gevoel van de dertigste weer op. Het is een lekker gevoel. Deze plaat kreeg ik van Hartje voor mijn verjaardag. Afgelopen jaar zag ik Yann live in het muziekgebouw te Eindhoven, waar hij deze liederen stuk voor stuk speelde, in zijn uppie. Het bezoek van een concert kan ik niet met woorden omschrijven dus daar waag ik me ook niet aan. Als nieuwjaarskadootje voeg ik een lied toe van deze plaat. Voor jou. Omdat ik je wil bedanken voor jouw Zijn, en omdat ik jou ook een bezoek van Mevrouwtje Weemoed gun.

Welkom bij mijn dertig-december-gevoel.

En ik wens je het allerbeste voor het nieuwe jaar!!!

 

 

 

Word je hier blij van? Delen mag!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.