Zeurpieten en zuurpruimen

Dit filmpje bracht me tot de vraag: Wanneer en in hoeverre ben je ergens verantwoordelijk voor? In het (tof vormgegeven) filmpje zien we een meisje dat last heeft van haar zus die overal rommel achterlaat. Haar zus geeft de schuld aan haar moeder. Wie is verantwoordelijk voor wat? 

Vanochtend heb ik een paar uur aan mijn opleiding gewerkt. Ik moest hele verhalen typen; onder andere over mijn socialisatieproces, over wie ik ben en waarom ik zo denk te zijn. Laat schrijven en nadenken nou net twee kwaliteiten en hobby’s van mij zijn 🙂 waardoor deze opdrachten goed gelukt zijn. Eergisteren en gisteravond heb ik een poosje aan een sollicitatiebrief geknutseld. Het resultaat mag er zeker zijn, ik ben er oprecht trots op, zie Anniek terug in de brief, en heb hem dus in een euforische bui verzonden. Ik heb verantwoordelijkheid genomen voor dingen die ik belangrijk, en bovendien ook leuk, vind. Maar er zijn ook dingen waar mijn hart wat minder snel van gaat kloppen. Zo woon ik met mijn huisgenoot in een vrij flink huis  waar ook soms stof neerdwarrelt… Ook Villa Kakelbont moet zo nu en dan opgekuist worden. Dat staat voor vanmiddag op de planning, maar ik ben een goede-vooruit-schuiver-want-vaak-komen-er-nieuwe-dingen-op-mijn-pad-persoon.

Maar verantwoordelijkheid gaat natuurlijk verder dan het poetsen van een huis of het schrijven van een sollicitatiebrief. Mensen die ontevreden zijn over hun eigen leven, over hun baan, veel mopperen op anderen, zeurpieten en zuurpruimen, die nemen tot dusver geen verantwoordelijkheid voor hun eigen leven.

Want ik weet zeker dat we dit alles kunnen overstijgen door op een andere manier in het leven te gaan staan.

Ik kan blijven zeuren over mijn baan, maar ík ben degene die zelf verantwoordelijkheid moet nemen om hier verandering in te brengen. Anders heb ik geen recht van spreken. Als ik een vervelend gevoel krijg van bepaalde mensen uit mijn persoonlijke kennissenkring, kan ik er bewust voor kiezen om contact af te bouwen. Mensen die mij enkel energie kosten en niet teruggeven heb ik niet nodig om gelukkig te zijn, zij werken mij tegen. Daarbij is iedereen verantwoordelijk voor zijn of haar eigen grenzen. Om deze grenzen te zien, te erkennen, is zelfkennis nodig. Voor sommige mensen is het makkelijker om de schuld bij anderen neer te leggen, dan om op zoek te gaan naar wie ze daadwerkelijk zijn. Want op zoek gaan naar jezelf is spannend en niet altijd makkelijk. Maar als je dat niet doet, blijf je in ontevredenheid zweven. Een negatieve houding of vervelend gevoel komt ergens vandaan. Als ik merk dat ik in een negatieve spiraal zit, ga ik op onderzoek uit. Waar komt dit vandaan, wat ligt eraan ten grondslag? Hoe klim ik er weer uit? Het kijken naar ons eigen gedrag levert ons een hoop informatie op over wie we zijn en waarom we bepaalde dingen doen, denken en zeggen.

Tip: Als je bewust in het moment leeft, dan neem je verantwoordelijkheid voor de dingen die je doet, en zul je er achteraf minder snel spijt van hebben, omdat je weet waarom je iets doet of zegt. Dat maakt ons gelukkigere mensen. En dat willen we toch allemaal? 🙂

Hoe kijk jij hier tegenaan? Neem jij de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk? Vind jij geluk maakbaar? Sta jij bewust in het moment?

verantwoordelijkheid-lalalala2


 

Word je hier blij van? Delen mag!

    3 gedachten over “Zeurpieten en zuurpruimen

    1. Geluk zit in jezelf! En dat is maar goed ook. Zou je eigen in een ander zitten en je zou het daar moeten gaan halen dan zou dat je afhankelijk van de ander maken.
      Leven zonder of met een heel laag verwachtingspatroon kan daar aan bijdragen. Verwacht weinig of niets van situaties en mensen dan is alles wat je tegenkomt een kadootje!
      Natuurlijk lukt dat niet altijd. Soms kom je in een situatie die je niet wilt en zie je even geen uitweg. Op dat moment voelt het wellicht niet als geluk en toch is het dat wel. Je beseft het alleen niet op dát moment maar vaak pas (veel) later. Pas dan ga je zien wat het je gebracht heeft, waarin het je sterker gemaakt heeft. En als je heeeel goed dúrft te kijken, vooral ook naar jezelf, dan is dat een mooi leermoment voor een eventueel volgende keer.

    2. Eerlijk gezegd heb ik bij sommige mensen die “in het moment’ leven het gevoel dat ze juist geen verantwoordelijkheid nemen voor wat ze hebben gedaan, want dan hoor je “ze leven in het nu dus sowhat, ‘dat was toen, foutje, ik stond er toen zo in, wat zeik je nog let go” en dat vind ik dus een nadeel aan het “in het moment leven” gebeuren. Het kan dus bijdragen aan een oppervlakkige mindset vind ik, als je het zo interpreteert. Maar ik snap dat dat hier niet bedoeld wordt hoor :p maar ja sommige mensen die bedoelen er iets hedonistisch mee.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.