Hersenkronkels, veel vragen en een grote glimlach
Schoonheid is een illusie
Schoonheid is een illusie

Schoonheid is een illusie

Schoonheid = de eigenschap mooi te zijn. Dit zegt een online woordenboek over het begrip schoonheid. Waarom bestaat er een ideaalbeeld wat betreft schoonheid en hoe komt dat tot stand? Hoe kan het dat dit ideaalbeeld verre van realistisch is? En waarom trapt ons brein er dan keer op keer weer in dat we er allemaal ‘zo’ uit moeten zien?

Wekelijks vertoef ik ongeveer drie tot vijf uur in de sportschool. Ik heb vrienden en familie die echt bloedfanatiek zijn, die hun grenzen telkens stapje voor stapje overgaan en kicken op pijn in hun spieren. En maar doorgaan, doorgaan! Zelf ben ik gelukkig iets minder fanatiek en hoor ik tot de gemiddelde klasse denk ik. Ik wil minimaal twee keer per week even lekker sporten. Sporten doe ik niet om af te vallen, want ik ben niet te dik of te zwaar. Ik sport omdat ik mijn conditie op pijl wil houden en me bovendien lekker voel tijdens en na het sporten. Echter is er onbewust toch ook een andere kant merk ik… In de douche voel ik of mijn kont niet wat strakker is geworden, als ik in de spiegel kijk zoek ik naar blokjes in mijn buik en bewonder ik de spieren in mijn armen. Waarom doe ik dit in godsnaam? Zo ben ik helemaal niet!

file5111234771871

Ook vanavond was ik weer in de sportschool en viel mijn oog op een magazine, Mens Health. Er stonden allerlei sexy vrouwen in het blad, meer bloot dan gekleed. Hartstikke leuk hoor, maar wat mijn opviel was dat alle vrouwen naar mijn idee een onnatuurlijk en ongeloofwaardig ‘prachtig’ lichaam hadden. Met photoshop en honderd lagen make-up is dat tegenwoordig de standaardvorm van schoonheid. Ikzelf zie aan zo’n sexy vrouwtje dat ze neptieten heeft of dat haar dijen er half af gefotoshopt zijn. Maar hoe kan het dat de meeste mensen evengoed denken dat deze beelden realistisch zijn? Of in ieder geval realistisch te behalen zijn? Want wie wil er nou niet zo uitzien als dat poppetje op pagina zes, met een maatje vierendertig en cup C in een gouden bikinietje (en haar enorm neppe glimlach, arm ding).

Schoonheid is geen levensecht begrip meer, het is inmiddels zo artificieel dat de normen van schoonheid berusten op een illusie. Iets waar ik meer waarde aan hecht, is aantrekkelijkheid. Want schoonheid is niet hetzelfde als aantrekkelijkheid. Aantrekkelijkheid is een breder begrip; het kan een uitstraling zijn, een houding, een kledingstijl, een manier van bewegen. En schoonheid zie ik zelf terug in objecten, in natuur, in een twinkeling. Niet zozeer in een strak lichaam of een gespierde torso. Hoewel dat laatste natuurlijk wel heel fijn is =)

2 Reacties

  1. jeanne

    tja Anniek, dat is toch echt heel persoonlijk, hoe iemand eruit wil zien en waar zij hun schoonheid vinden en zien. Ik zie het bv in de reacties van mensen, vooral in de spontane reacties van kinderen, ze geven je tijdens een wandeling spontaan een kus op je hand en zeggen “ik vind je lief”, of een dier dat heel dicht tegen je aan komt staan en geknuffeld wil , dat is toch ook schoonheid!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.