Dag Villa Kakelbont, Hallo Klooster!

Het is een poosje geleden dat ik geschreven heb. Er kwam namelijk ineens een nieuw huisje tussendoor! Nou ja, huisje… zeg maar Huis. Inmiddels woon ik een kleine week in het Huis en ben ik nog dagelijks bezig met dozen leegmaken, alles inruimen, meubels verschuiven, spullen verplaatsen, alles van een afstandje bekijken… en weer herschikken. Sinds afgelopen dinsdag woon ik officieel in een nog kleiner dorp dan voorheen. Hier begroet écht iedereen elkaar. Er zijn twee cafés, een snackbar en een Poolse supermarkt. En een molen en een heel fijn bos. En…. een Klooster. En in dat Klooster wonen Hartje en ik!!

De verhuiskaart die ik onlangs tekende. Wij wonen in het gedeelte waar het licht aan is.

 

Hartje had het idee om een kunstwerk op onze  blauwe muur te maken… zie hier het resultaat.

Je begrijpt dat de maand januari volledig in het teken stond van de verhuizing. We hebben Villa Kakelbont vaarwel gezegd en ons hele hebben en houden naar dit dorpje verderop gebracht. Ik heb veel huisraad kunnen verkopen, veel weggegeven aan de kringloop, en ook heel wat hergebruikt in het Klooster. Het inrichten van het appartement is erg leuk, maar ook lastig joh! We hebben een woonvertrek van ongeveer 50m2 dus ja… wat zet je daar allemaal neer behalve de dingen die je normaal gesproken in je leefruimte plaatst?

Momenteel zit ik zo’n drie maanden thuis, zonder werk. Het borrelt wel weer om aan de slag te gaan.  Maar mijn leven staat allesbehalve stil. Ik ben op plekken geweest waar ik normaal niet of heel weinig kom. Bijvoorbeeld bij Ikea (mijn god…. Eenmaal per jaar is toch wel genoeg. We waren er op een zondag. Wat bij nader inzien misschien ook niet zo slim was. Uiteindelijk hebben we nu wel een Billy en een Omar in huis!). En ik was bij een vruchtbaarheidskliniek (niet voor mezelf… ik was er gewoon. Van buiten leek het een crematorium. Van binnen was het mooi en prettig en konden we ongelimiteerd koffie en thee nemen dus dat was wel prima). En ik was bij Vluchtelingenwerk, waar ik nu vrijwilligerswerk doe als taalcoach. Dat is een hele nieuwe wereld voor mij, maar die bevalt heel erg goed! Het communiceren met mijn taalmaatje, de culturele diversiteit, verruiming van mijn referentiekader, onze waarden en normen en natuurlijk de persoonlijke verhalen van haar boeien me enorm.

Ook zijn er best wat lastige dingen geweest de afgelopen tijd. Afgezien van het hele Trump-gebeuren waren er ook andere vervelendheden. Tussen de verhuizing door kwamen ze voorbij, sommigen gingen, sommigen bleven. Ik was verdrietig, heb gehuild. Ik ben écht heel erg boos geweest op bepaalde mensen. Het is interessant wat er met mij gebeurt als ik me gekleineerd voel. Charmanter wordt ik er in ieder geval niet op 🙂

Zoals je ziet kabbelt alles gedwee voort. Niks geen gekkigheden. Mijn haren zijn nog steeds halflang en bruinig, ik rij nog steeds in mijn Opel Corsa en ik ga wekelijks naar de yoga. Soms zijn er wat hobbels of kuilen in de weg, maar over het algemeen leef ik mijn leven eigenlijk best wel goed.

Eén van de lieve kaarten die ik mocht ontvangen.

 

Word je hier blij van? Delen mag!

    1 gedachte over “Dag Villa Kakelbont, Hallo Klooster!

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.