Het einde van een tijdperk

Op velerlei gebied is het einde van een tijdperk in gegaan. De allereerste verrassing is toch wel dat ik vanaf volgende week weer aan het werk ga… Serieus waar ja! Wie had dat gedacht. Mijn werkeloze bestaan heeft dan een kleine vier maanden mogen duren. Het ging zo: ik benaderde een kennis die bij een interessante organisatie werkt met de vraag of ik eens een keer mee mocht draaien om te proeven van haar werk, hierna werd ik gebeld door een teamcoördinator of ik op de koffie wilde komen, het werd een zeer prettig gesprek waarbij ik echte verbinding had met de dames die bij me aan tafel zaten, en een dag later werd ik gebeld of ik zo snel mogelijk wilde beginnen. En hoewel het nog steeds in de hulpverlening is (waar ik echt mijn twijfels bij had), ben ik enthousiast. Het is dit keer in teamverband, iets waar ik nu inmiddels van weet dat ik dat heel erg belangrijk vind. Het is niet meer met kinderen, maar met (jong)volwassenen. Ook weer een andere wending. Ik laat me verrassen, heb er in ieder geval veel zin in!

Het is zo gegaan omdat het zo heeft moeten zijn. Het leven zonder werk was eerlijk gezegd prima te doen. Ik heb me niet verveeld, kreeg mijn tijd makkelijk om. Alles wat je normaal in de hoogste versnelling doet, ging bij mijn gewoon een tandje terug. Het huishouden, eten koken, koffietje, boodschappen doen, wandelingetje, naar buiten staren en blij zijn met het leven.

Ik ben veel meer stil gaan staan bij wat ik heb, en hoe gelukkig ik daar mee ben.

Bezinning, tevredenheid, stilstaan… op persoonlijk gebied ben ik zeker gegroeid! En ook professioneel gezien weet ik beter wat ik wel en niet wil, en heb ik beslissingen gemaakt. Iets anders waar ik namelijk een einde aan heb gebreid, is mijn coachingsbedrijf Mooionkruid. Zoals jullie weten heb ik daar een poosje geleden ook een pauze ingelast, toen ik werkeloos werd. Ik was op dat moment even helemaal klaar met hulpverlenen in welke vorm dan ook. Nu ik een paar maanden na heb kunnen denken over hoe en wat verder, ben ik erachter gekomen dat ik met Mooionkruid moet stoppen. De verantwoordelijkheid die ik droeg als ‘alleenstaande‘ hulpverlener werd te groot voor mij. De weg in hulpverleningsland is behoorlijk onduidelijk en tegenstrijdig (verschillende partijen werken elkaar eigenlijk alleen maar tegen ipv samen) en ik kreeg vaak te maken met een kastje en een muur. De energie die ik twee jaar geleden, ten tijde van het opstarten van Mooionkruid, kreeg, was er nu niet meer. De enveloppe met de opzegging ligt hier voor me. Het voelt goed. De postzegel is niet voor niets in de vorm van een hartje 🙂

Mijn werk bij Vluchtelingenwerk blijft lekker doorgaan. Het is zo ontzettend leuk om te doen! Mijn taalmaatje (het klinkt zo oneerbiedig om ‘mijn vluchteling‘ te zeggen) is een hele lieve jonge vrouw, zeer bereidwillig om te leren, en volgende week ga ik bij haar eten. Dat wordt mijn eerste kennismaking met de Eritrese keuken. Gaaf! Het is zo bijzonder om te merken hoe gastvrij en open deze vrouw is. Ik ben er tot nu toe nog maar drie keer geweest, maar we hebben al vanaf de eerste kennismaking een verbinding die ik met vele Nederlandse mensen nooit zal hebben.

Prachtig om te merken hoe je op ziels-niveau een klik kunt hebben, zonder dat je elkaar écht kent. 

En daar wil ik dit verhaal graag mee afsluiten.

Verbinding is iets wat het leven mooi maakt. Alles wordt intenser. Sta daar eens bij stil als je met iemand in contact bent. Maak écht oogcontact, luister écht naar wat de persoon je zegt. Denk niet ondertussen aan allerlei andere zaken, maar sta stil bij nu. Lukt dat niet, adem dan drie keer diep in en uit. En probeer volledig op te gaan in het moment. Je zal merken dat alles mooier wordt. 

Lieve groet,

Anniek

 

 

Word je hier blij van? Delen mag!

    6 gedachten over “Het einde van een tijdperk

    1. Hoi Anniek, nogmaals heel veel succes in je nieuwe baan. Mooie wijze woorden waarmee je een periode afsluit. Jammer dat je stopt met mooionkruid hier hadden wij misschien nog wel gebruik van willen maken (je weet wel voor wie). Bij elk einde hoort ook een nieuw begin, wijzer door alle lessen uit het verleden. Hopen dat we af en toe nog iets van je horen.

    2. Hoi Aniek,
      Je kunt mooi schrijven, ik hoop dat je dat ook zult blijven doen want ik lees graag jouw verhalen. Fijn dat ‘het rustmoment’ je weer nieuwe dingen en nieuwe inzichten heeft gebracht. En nu weer het werkende leven in, hopelijk ga je er weer van genieten en voel je het geluk weer als je voor een ander wat hebt kunnen betekenen. Veel succes!!

    3. Ja Anniek,
      Je hebt wel twee jaar hel erg je best gedaan om de jongeren, die zich bij jou melde, goed te begeleiden. Fijn dat je nu al een nieuwe weg inslaat. Begin er vol goede moed aan, ik zie dat je erg veel.zin in hebt. Ik wens je heel veel succes met jou nieuwe uitdaging.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.