“Laat me”

Laten we beginnen bij het begin: de nacht van de vrouw begon pas ergens in de vroege zondagochtend. Toen het ochtendgloren gestaag naderde en de vrouw besefte dat ze toch best wel dronken was – ondanks de groene thee mix met venkel die ze op dat moment dronk -, besloot ze om haar nestje op te zoeken. (Ze viel nota bene zelfs achter de bank toen ze het licht aan wilde schakelen, probeerde dit nog snel zo sierlijk en kunstig mogelijk te doen zodat haar bezoek dacht dat het gepland was, maar ze bracht het er helaas niet al te gracieus van af. Kortom: bedtijd).

Vanzelfsprekend begon de dag ergens in de middag, met een niet zo’n prettige ontmoeting met haar eigen persoon. De wereld draaide om haar heen en het duurde even voordat ze besefte dat ze gewoon op planeet Moeder Aarde verkeerde. Oh ja, biertjes. Oh ja, en Liquor quarante y tres. Vage herinneringen zweefden voorbij. Nadat ze zichzelf zover had weten te vermannen om toch haar nestje uit te rollen, besloot ze te gaan wandelen. Wandelen in het bos of in een natuurgebied zorgt bij de vrouw altijd voor een heel fijn gevoel, een soort van prettige ontspanning. Het krachtige aan wandelen is voor de vrouw dat ze haar hoofd even helemaal leeg kan maken. Geen zorgen, geen vragen, geen twijfels. Geen tijd, geen telefoon, geen haast. Enkel zijzelf en de natuur, in het hier en nu.  Ze is dichter bij zichzelf, het werkt als een soort meditatie. Rust. “Laat me“. Het is goed.

En het is natuurlijk ook niet gek dat wandelen zo’n prettig gevoel oplevert bij de vrouw. Hier komt – naast haar heimelijk verlangen om ooit in een volgend leven neuropsycholoog te worden – de neurowetenschap even om de hoek kijken.  Als je een tijd in beweging bent, ervaart je lichaam dit als een fysiek zware situatie. Daarom wordt de neurotransmitter endorfine aangemaakt. Endorfine werkt pijnstillend, maar het zorgt ook voor een geluksgevoel. (Endorfine is ook de neurotransmitter die vrijkomt als je een orgasme hebt of verliefd bent. Ja, zelfs dát zijn chemische processen in je brein). Naast dit prettig werkende hormoon stijgt ook het dopamine-peil. Deze neurotransmitter werkt eigenlijk als een soort antidepressivum, maar als je zelf geen depressieve klachten hebt kan het juist zorgen voor een opgewekt en hyper gevoel. Mensen die depressieve klachten hebben krijgen ook vaak het advies om te gaan sporten, vanwege bovenstaande reden. Werkt. Probeer maar als je je een keer kut voelt .

Nou, de neurotransmitters hebben hun werk gedaan vandaag. Zwetend en snakkend naar water ervoer de vrouw toch een soort van geluk. Maar het ultieme opgewekte gevoel was toen ze bij de auto aankwam en daar een flesje water vond.

Een paar plaatjes van vandaag: 

CAM00050

CAM00055

CAM00063

Word je hier blij van? Delen mag!

    2 gedachten over ““Laat me”

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.