Hersenkronkels, veel vragen en een grote glimlach
Levensgenieter
Levensgenieter

Levensgenieter

Dit is een verhaal wat ik eigenlijk niet schrijven wil, terwijl ik nu met heel mijn hart graag woorden op papier zet. Woorden op papier voor een trouwe lezer van mijn blog. Hij wou mijn huisje nog komen bekijken, en dat leek mij een geschikte gelegenheid om eens ´live´ onze gedachten over het leven uit te wisselen. Hij, als volleerd mindfull levensgenieter. Ik, als fervente denker en startende positivist. We zouden elkaar kunnen inspireren. Stiekem keek ik uit naar deze toekomstige ontmoeting met deze man, mijn oom P. Mijn oom, die ik geruime tijd niet meer gezien heb.

Spijtig genoeg ga ik hem ook niet meer ontmoeten.  

Toen hij vorige week in het ziekenhuis belandde voelde dat niet goed. Echter ervoer de hele familie een niet ongegronde hoop. P. was een enorm sterke man, zowel fysiek als mentaal, iets wat hem zou moeten redden uit deze nare situatie.

Afgelopen weekend was ik op een festival. Het was zondag, ergens in de middag, toen ik in mijn eentje naar een band stond te kijken. Plotseling gingen mijn gedachten naar P., ik voelde de rillingen over mijn lijf gaan. Het besef dat hij het niet ging redden kwam tot mij. Met tranen in mijn ogen bleef ik naar de band kijken, hoewel mijn ogen niet meer registreerden wat er op het podium gaande was. En het was nog wel zo’n fijne band. Maar nee, ik had gevoeld wat gebeuren zou, en dat was niet aangenaam.

Mijn oom reageerde onlangs nog op mijn blog. Eind juli beschreef hij de stappen van mindfullness, die hij op een kaartje had staan dat in zijn portemonnee zat. Niet oordelen, geduld, eindeloos opnieuw beginnen, vertrouwen, niet-streven, acceptatie, loslaten, vriendelijkheid, mildheid. Hij schreef erbij dat het leven op die manier een stuk makkelijker was.

Ooit zullen we dit allemaal gaan proberen.

Als de tijd er rijp voor is.  

Maar eerst zullen we afscheid gaan nemen van de fysieke aanwezigheid van een bijzonder mens. Weggaan zul je gelukkig nooit;  je positiviteit, kracht en visie op het leven zullen bij ons blijven, evenals alle herinneringen van ieder voor zich (de foto’s die je vroeger maakte van ons, mijn collectie boomerangkaarten die telkens een boost kreeg als jij langs kwam, de bontgekleurde bloemenbloesjes die je altijd droeg, de prachtige foto’s die we uitwisselden van jouw grootmoeder-mijn overgrootmoeder… dankjewel!)

Have a calm and very beautiful journey P.! 

il_570xN_243346035 - kopie

28 Reacties

  1. Ivonne

    Prachtige tekst, de laatste keer dat ik Piet gezien heb heeft hij mij attent gemaakt op je website en mooie teksten.

    Piet is/was een bijzonder mens en ik ga hem dan ook zeer missen.

    Ik ben ook familie, volgens mij ben ik een achternichtje van Piet.

    Sterkte, Ivonne

  2. chantal

    Hoi Anniek wat mooi hoe jij het verwoord. Zo passend en troostend.Koude rillingen toen ik het las.Ook ik heb ome Piet leren kennen als een warm familiemens. Vroeger de foto’s op den Bergen als we iemand konden fietsen of een van de ome’s weer een nieuwe auto had.Altijd interesse voor de kinderen..Ongeloof ook bij ons.Maar de herinneringen neemt niemand af,die zitten veel dieper ! Sterkte xxx
    Liefs Chantal

  3. Maria

    Hoi Anniek,

    Allereerst wil ik jou ook condoleren met het verlies van deze dierbare oom. Heb er volgens mij vorig jaar op de verjaardag van Jeanne heel fijn mee zitten praten. Fijne man! Straalde enthousiasme en positiviteit uit.
    En wat heb je dat ontzettend mooi en warm geschreven, chapeau!
    Veel sterkte voor allemaal! Groetjes Maria

  4. Ivonne

    Hallo Anniek,

    Renate attendeerde mij op je blog, dus even gelezen.
    Wat kun jij goed op schrift verwoorden wat je wilt zeggen.
    Ik herinner mij Piet ook als de familieman die altijd over foto’s van maakte.
    Daar hebben we ook mooie oude foto’s aan over gehouden.
    Zelfs onze kinderen zeiden meteen, dat is die oom die altijd foto’s maakt.
    Maar hij was natuurlijk nog veel meer dan dat.
    Het is nog moeilijk om te beseffen dat hij er niet meer is.
    Nu overheerst nog vooral nog ongeloof.
    Fijn dat je zo’n mooi stuk over hem hebt geschreven,

    Ivonne

  5. lilian

    Hey ome Piet van Anniek,

    Ik heb je alleen gezien met je reacties op facebook. Toch heb ik het gevoel je een beetje gekend te hebben. Wat moet jij een bijzonder mens zijn geweest! Ik wens je een goede laatste reis………

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.