Hersenkronkels, veel vragen en een grote glimlach
Tot bloei
Tot bloei

Tot bloei

En dan komt er ook de dag dat je beseft dat je daadwerkelijk tot bloei komt. Dat mensen je erkennen om wie je bent, om de dingen waar je goed in bent. Dat je waardering krijgt voor je persoonlijke krachten en talenten.

In mijn allereerste post Niemandsland vertelde ik over de energetisch therapeut die ik bezocht heb. Zij zei me dat ik me – onbewust – mijn gehele leven al achter anderen heb verstopt, dat mijn ware kwaliteiten nooit echt naar boven konden komen. Ze heeft me geholpen om deze weg wat meer vrij te maken, om mijn eigen ruimte te kunnen pakken, en regelmatig heb ik me het afgelopen half jaar beseft dat dit zeker een verandering in mijn leven teweeg heeft gebracht. Er zijn meerdere dingen gebeurd de afgelopen periode, waarbij ik heb gemerkt dat mijn persoonlijke kwaliteiten geapprecieerd werden. Het is niet zo dat ik zelf perse op zoek moest om gezien te worden, soms is het ook daadwerkelijk vanzelf op mijn pad gekomen. Dat is een hele mooie gewaarwording. Ik voel letterlijk dat mijn tentakels (als ik die al zou hebben) open staan en dat er een straling uit mijn lijf komt die anderen voelen, wat mij zelf alleen maar ten goede komt. En hopelijk anderen ook.

d3d504fa6a2e4146d8bc22d75699dfa0

Het kan om hele kleine dingen gaan. Zo zijn er weer bepaalde contacten opgepakt met familieleden en vrienden, waar ik zelf niet eens zo hard mijn best voor heb gedaan, maar het was er ineens weer. Waar het ooit jaren stil lag, is er nu weer beweging. Ook heb ik inmiddels twee hele leuke nieuwe banen. Wat de afgelopen vijf jaar een ontzettend-niet-hoopvolle zoektocht was, is nu ineens zeer uitdagend. Bij deze banen heb ik ergens ook wel de stoute schoenen aangetrokken, maar vooral mijn eigen gevoel gevolgd. Dus niet in hokjes gedacht. Een sollicitatiebrief kan ook heel anders, verhalend of zelfs gedeeltelijk fictief, opgesteld worden. Een gesprek kan ook heel verrassend en ongedwongen verlopen, als je de lat niet te hoog legt en eerlijk bent. Ik merk ook dat de mensen met wie ik te maken had rondom deze sollicitaties interesse hadden in mijn persoon, dus puur om wie ik ben, en niet perse omwille van mijn papieren (nou goed, als ik een strafblad had was ik bij beide niet aangenomen gok ik zo). Op mijn reguliere werk heb ik te maken met een steeds heftigere doelgroep. Ik merk dat mijn klik op betrekkingsniveau alleen maar sterker wordt met deze problematische jeugd. Mijn persoonlijke vriendschappen krijgen meer betekenis. Weekenden zijn soms aardig vol gepland, maar niet omdat ik er zelf van tevoren voor heb gezorgd (omdat ik ooit alles altijd maar vol wilde plannen omdat ik dan geen tijd had om eenzaam thuis te zitten), maar omdat er spontane uitnodigingen en ideeën komen, zowel vanuit mij als vanuit mijn netwerk. Op straat heb ik meer contact met mensen, in de vorm van een kort praatje of enkel oogcontact. En zo kan ik misschien nog wel even doorgaan.

Zelf heb ik het gevoel dat ik steeds vaker de persoon ben die ik eigenlijk ben. De eigen ik, die in mijn lijf, hoofd en ziel verscholen zit, uit zich steeds meer in Anniek. Waar ik al jaren naar op zoek ben, krijgt steeds meer vorm. Nee, het krijgt geen eens vorm, want de vorm blijf ik natuurlijk zelf. Misschien krijgt het steeds meer de kans om er te mogen zijn. Vroeger kon ik vaak aan mijn stem merken of ik mezelf was of niet. Als mijn stem hoger werd en ik geluid er als het ware uit moest persen (wat regelmatig gebeurde, niemand echt kon horen, enkel ik), voelde ik me diep van binnen ongemakkelijk of onzeker. Dat gebeurt nu een stuk minder.

Steeds vaker hoor ik mijn eigen stem, en dat is fijn.

3 Reacties

  1. Smahane

    Hoi Anniek,

    Ik heb genoten van jouw verhaal en de reis die je tot nu toe hebt gemaakt. Wat een waardevolle ervaringen heb je al meegemaakt. Ik kwam toevallig (voor zover toeval bestaat) op jouw website terecht en voel me enorm geïnspireerd door jouw openheid om zelf ook open te zijn over mezelf en de stoute schoenen aan te trekken op weg naar werk. Jouw verhaal is erg herkenbaar, ook ik heb me jaren verstopt en voel me geblokkeerd. Gelukkig gaan mijn chakra’s steeds meer open en durf ik steeds meer mezelf te zijn en mezelf uit te spreken! Bedankt voor het delen. Liefs, een vlinder die langzaam uit haar cocon kruipt…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.