Hersenkronkels, veel vragen en een grote glimlach
De dirigent
De dirigent

De dirigent

Gedachten zweven aldoor
onstuimig en vlijmend voorbij
Dorst transformeert heimelijk
waarom, ik zou het niet weten
Elke ademhaling een nieuw akkoord
op mijn eigen bladmuziek

Borden volgen kan niet altijd
Soms zou ik in het water willen
springen en lekker lang drijven
geruisloos dobberend
tot iemand me komt halen
mijn naam roept en me kriebelt

De wind zwaait naar me en
wuift krachtig door mijn haren
goudkleurig fonkelend in de zon
Zandkorrels in mijn schoenen
Soms is improviseren het enige juiste
­- een weltevreden lach

* Een mooi lied voor het slapen gaan…. het mooiste lied. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.